“Help, mijn partner wil geen kind!”

“Help, mijn partner wil geen kind!”

Jij bent misschien al een heel eind in de 30 (of de 40) en hebt een prangende kinderwens. Maar je partner deelt die kinderwens niet. Je hoopte altijd dat hij/zij nog wel zou bijdraaien. Maar stilaan vervaagt die hoop. En intussen tikt de tijd verder. Je hebt het gevoel dat het nu of nooit is. Je moét NU een knoop doorhakken. Het is “van moetens”...

Kies je voor je relatie,  en laat je daarbij je kinderwens varen? Of kies je voor je kinderwens -als solo-moeder dan- en laat je daarbij je relatie varen?  Het is een loodzwaar dilemma. En het allermoeilijkste is misschien wel: welk van beide opties je ook kiest, je zal ook altijd verliezen. En in die zin lijkt een keuze nooit helemaal goed te zullen voelen. Lastig.Héél lastig.

Stel je het beeld voor van een kruispunt van waaruit 2 paden vertrekken. Jij staat op dat kruispunt. Daar sta je al een hele tijd. Je bent bang om te kiezen. En dus zou je liever niet kiezen. Want stel dat het de foute keuze is.  De (tijds-)druk wordt zo groot dat je verlamd lijkt te raken. En dus blijf je op het kruispunt staan. Maar je weet dat je eigenlijk dringend vooruit moet. De ene of de andere kant op. Je wil en KAN niet langer op dat kruispunt blijven drentelen.

partner wil geen kind

Wandel in gedachten het ene pad op. Dit pad staat voor je relatie. Je bent op dit pad geen moeder geworden. Wat levert dit pad je allemaal op? En wat kost het je allemaal? Waar ben je bang van op dit pad? Wat maakt je blij terwijl je hier wandelt? Wandel nog een heel stuk verder. Hoe evolueert jullie relatie? Welke rol speelt jouw onvervulde moederschapswens in hoe jij je voelt in die relatie?  Hoe is het intussen met jouw moederschapswens? Wiens keuze heb je hier gemaakt: die van jou, die van je partner of die van jullie?…

Wandel nu in gedachten het andere pad op. Dit pad staat voor het solo-moederschap. Er is hier geen sprake meer van je huidige relatie. Wat levert dit pad je allemaal op? En wat verlies je hier allemaal? Wat maakt je hier bang? En gelukkig? Wiens keuze heb je hier gemaakt? Hoe is het om een alleenstaande mama te zijn? Hoe is het om op die manier een minder traditioneel gezin te hebben?  Hoe is het met jouw kind?

Vraag je verder bijvoorbeeld ook af: in hoeverre voelen beiden paden aan als een “plan B”, als” 2de keuze”? Op een schaal van 0 tot 10? En als je zou kiezen voor het pad van het solo-moederschap: hoe ga je dat concreet aanpakken?  Via spermadonatie (gekend of anonieme?)? Via embryondonatie? Via co-ouderschap? Via adoptie? Via pleegzorg?…Hoe realistisch is dat allemaal? Praktisch? Juridisch?…

Dit is maar een greep uit de vele vragen die relevant zijn. Er zijn geen goede of foute antwoorden. Het gaat er vooral om dat jij bij jezelf tot die inzichten komt die je helpen de meest passende keuze te maken.  En dat je ondekt welke verliezen je heel bewust moet nemen op elk pad. Misschien voel je dat je er niet uit komt, uit dit soort vragen. Dat is heel normaal. Het zijn ook gewoon heel moeilijke vragen. Het is een complex dilemma en het pad dat je kiest, bepaalt je verdere leven.

Ook als ik dit soort vragen stel in een coachingsessie, merk ik vaak dat we er niet uitgeraken. Ons verstand, onze ratio, loopt dikwijls vast op dit soort vragen.  In ons hoofd lijken we de antwoorden niet te vinden. De “clou” is: connecteer met je gevoél.  Het is in daar dat de antwoorden zitten. Alleen door te durven voélen– zowel het fijne, als het pijnlijke- kom je in beweging. Op welk pad dan ook. Maar in elk geval weg van dat ellendige kruispunt waar je helemaal horendol wordt. Enkel het inslaan van een pad  kan op termijn eindelijk rust in je hoofd brengen.

Connecteren met je gevoél dus… simpel? Nope, ik vrees van niet. We zitten vaak zo sterk “in ons hoofd”, dat we er niet in slagen om te zakken naar ons gevoél.  We draaien de plaat van alle rationele argumenten grijs. Tot op zekere hoogte is dat zeker nuttig. Zo is het bijvoorbeeld meer dan zinvol om na te gaan wat de praktische en juridische mogelijkheden, beperkingen en consequenties zijn van donoronceptie, co-ouderschap, adoptie, pleegouder,… als eventuele solo moeder. Maar we mogen zeker niet vergeten voélen wat al die keuzes echt doen met ons.

 

 

Elke week plan ik heel graag 2 gratis matchgesprekken in.  Spreek ik jou snel?

 

 

Ja, ik wil graag een gratis matchgesprek.

 

 

 

Deel dit bericht:

Een reactie achterlaten

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

Gerelateerde Berichten

Alleen gaan voor een kind?: 7 redenen waarom dit keuzeproces zo moeilijk is
Je hebt een kinderwens. Heel duidelijk. Of heel aarzelend. Maar je hebt geen partner. Of een partner die jou niet...
Lees meer...
Hoe moeilijk is het loslaten van je droomplaatje?: 5 vragen aan jezelf!
"Wat is het allér-moeilijkste bij het maken van die keuze? Wat speelt er vooral?" Dat is vaak één van de...
Lees meer...
Blijven daten voor een partner en/of NU alleen voor een kind gaan?
Als single vrouw met een tikkende biologische klok en een kinderwens, komt de vraag in de titel je wellicht bekend...
Lees meer...