Ouder en donor: ieder op jullie eigen plek!

Ouder en donor: ieder op jullie eigen plek!

Kelly (*) was single en zocht een bekende spermadonor om haar kinderwens alleen te vervullen.

Een fijne man uit haar omgeving, eveneens single, leek op het eerste zicht de perfecte donor.

Ook hij wilde immers kinderen en ze konden goed opschieten.

Na enkele gesprekken besloot ze er niet mee door te gaan.

Hij hoopte actief mee beslissingen te nemen tijdens het leven van het kind en zij voelde dat dat te ver ging.

Bovendien vreesde ze dat hij misschien ook te veel verwachtte van hun onderlinge relatie

 

Myriam (*) en haar partner hadden een eiceldonor nodig om zwanger te worden.

Hun voorkeur ging uit naar een bekende donor.

Via een internetplatform kwamen ze in contact met een lesbisch koppel.

Ze onderzochten een constructie waarbij Myriam’s partner sperma zou donoren en één van de vrouwen van het koppel eicellen.

Uiteindelijk strandde de constructie: de vrouw liet weten dat ze het moeilijk zou hebben met het feit dat “haar kindje” ergens zou rondlopen en Myriam had het gevoel dat zij inderdaad niet het kind van die andere vrouw kon claimen

 

Astrid’s (*) laatste kans op een zwangerschap was via embryodonatie, zowel een eiceldonor als een spermadonor dus.

Daarbij kwamen heel veel angsten naar boven.

Zo vroeg ze zich onder meer hardop af of het kind later niet naar zijn/ haar “ouders” op zoek zou gaan.

 

(*) ficitieve namen

 

Wat is de rode draad in deze drie verhalen?

Waar stopt het met stromen?

 

Ik leg het even uit vanuit een “systemische” kijk.

Een “systeem” is een geheel van mensen dat onlosmakelijk met mekaar verbonden is.

Willens nillens.

In een systeem heeft iedereen zijn eigen, unieke plek.

Iedereen verhoudt zich ten opzichte van de anderen in een bepaalde verhouding, een bepaalde hiërarchie.

Als mensen binnen het systeem niet op de juiste plek staan, dan klopt het systeem niet; dan is er onrust.

 

Concreet: ouder(s), kind(eren) en donor(en) vormen een systeem.

Ze zijn voor eeuwig met mekaar verbonden op een bepaalde manier, of ze dat nou willen of niet.

En…..- opgelet hier komt een belangrijke!-  iedereen heeft zijn EIGEN plek in dit geheel.

De donor staat op de donorplek.

De ouder(s) staat(n) op de ouderplek.

 

In de verhalen hierboven dreigt  de donor op de ouderplek te belanden.

Omdat de donor zichzelf daar zet.

En/of omdat de ouder de donor daar plaatst.

En de ouder staat- vooral in verhaal 1 en 3- (nog) niet stevig op zijn ouderplek.

Het systeem is niet in rust.

Het verhaal kan nooit stromen op deze manier.

 

Wat doet dit met jou?

Hoe stevig sta jij op jouw (toekomstige) ouderplek om te beginnen?

Het is een heel proces om helemaal stevig op die plek te gaan staan.

En vervolgens een plek, de juiste en unieke plek, aan de donor toe te bedelen.

In mijn coachingsprogramma doen we samen onder meer een familieopstelling waarin we dit heel tastbaar en helder maken.

 

 

Spreekt je dit aan?

Dan praat ik heel graag vrijblijvend met jou in een gratis matchgesprek.

 

Ja, ik wil graag een gratis matchgesprek.

 

 

 

 

Deel dit bericht:

Een reactie achterlaten

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

Gerelateerde Berichten

Néé, een donor is nooit “zomaar” een volgende stap!
Een kind krijgen via zaadceldonatie, eiceldonatie, dubbele donatie, embryodonatie... In de medische fertiliteitswereld is het in sommige gevallen een logische...
Lees meer...
Welke plek gaat de donor innemen in het verhaal?
Van zodra er een donor (of donoren) in je kinderwensverhaal komt, komt er meestal ook al snel een volgende kwestie...
Lees meer...
5 tekenen dat je nog niet voluit achter je keuze staat!
Je staat voor een moeilijke keuze in verband met je kinderwens: ga je voluit voor die kinderwens?, ga je het...
Lees meer...