“Hoe leer ik leven met die onzekerheid rond mijn kinderwens?”

“Hoe leer ik leven met die onzekerheid rond mijn kinderwens?”

Rond vruchtbaarheidsbehandelingen doen veel apenverhalen de ronde. Gek genoeg worden die vaak verspreid door mensen die het nooit zelf meemaakten, by the way. “Ik ken iemand en die…”. Je kent ze wel, die apenverhalen. Het valt mij altijd op dat het dan meestal gaat over de fysieke impact van vruchtbaarheidsbehandelingen. Die iemand die ze kennen, had gegarandeerd de meest afgrijselijke bijwerkingen van al die verschrikkelijke hormonen, was minstens 20 kilo bijgekomen door diezelfde hormonen en had ook nog eens de meest horrorachtige eicelpunctie meegemaakt bij haar IVF- behandeling.

Zoals dat meestal het geval is met apenverhalen, denk ik dat het één en ander met een korreltje zout moet worden genomen. Daarmee wil de fysieke impact van vruchtbaarheidsbehandelingen zeker niet minimaliseren. Het statement dat ik wel wil maken is dat het meest belastende aspect van vruchtbaarheidsbehandelingen bijna nooit het fysieke is. Het meest belastende aspect van vruchtbaarheidsbehandelingen- en een moederschapswens meer algemeen- is het méntale aspect. En meer bepaald: De Onzekerheid. Het Onvoorspelbare. Het Niet Controleerbare. Het Ongrijpbare. DAT is DE grootste en venijnigste adder onder het gras. Veel venijniger dan welke hormonenprik of punctieprik (ik weet zelfs niet of dat laatste woord bestaat, maar als je al IVF deed, kan je je er vast iets bij voorstellen) dan ook. Ik hoor hem dan ook bijna altijd vermelden n.a.v. een kennismakingsgesprek of ten laatste in de eerste sessie: “Hoe leer ik toch leven met die onzekerheid rond mijn kinderwens?”...

Het hele proces rond jouw moederschapswens is inderdaad on-voor-spel-baar. En daar heb je geen vat op. Ik herhaal: geen vat. Twintig embryo’s van de allerhoogste kwaliteit geven geen garantie op een innesteling. Eén embryo van matige kwaliteit kan even goed wél een zwangerschap doen ontstaan. Je kan zwanger worden na terugplaatsing nummer 1 (mijn oudste zoon is daar het levende bewijs van). Je kan even goed pas zwanger worden na terugplaatsing nummer 12 (waarvan mijn jongste zoon dan weer het levende bewijs is). Vruchtbaarheidsbehandelingen zijn- je zal het niet graag horen, maar ik ga het toch zeggen (sorry)- als een kansspel. En net dat onvoorspelbare, maakt het zo beangstigend. Doet mij denken aan de quote die ik onlangs las: “It’s only scary, when you don’t know how it ends.”

Alle fysieke ongemakken – zelfs de afgrijselijke bijwerkingen van de hormonen, de 20 kilo erbij (alhoewel, 20 is misschien net een beetje te veel van het goede 😉 ) en de horrorachtige eicelpunties uit de apenverhalen- zou je er waarschijnlijk graag met plezier (bij wijze van spreken dan) bijnemen als iemand je NU zou kunnen vertellen dat je een kind in je armen zou houden na poging nummer X. Toch? Helaas kan niemand je die garantie geven. Verlangen naar iemand- jouw droomkindje- waarvan je niet weet wanneer die zal komen en of die wel zal komen, is misschien wel het moeilijkste wat je ooit heb meegemaakt in je leven…

Het loutere beséf van die grote, venijnige adder- onvoorspelbaar, ongrijpbaar en oncontroleerbaar, remember- is vaak al een ongelooflijk belangrijke stap in het beleven van dit proces, merk ik vaak. Er zijn vervolgens twee uitersten om ermee om te gaan. Want daar heb je dus wel vat op, op hoe je ermee omgaat.

Het ene uiterste:

Je probeert het TOCH KOST WAT KOST voorspelbaar, grijpbaar en controleerbaar te MAKEN. Het moet en het zal. Want onvoorspelbaar, ongrijpbaar en oncontroleerbaar, daar houd je niet van. Je duld het niet in je- schijnbaar- maakbare leven. En dus pluis je alles uit over de classificatie van de kwaliteit van de teruggeplaatste embryo’s. Je vraagt tot vervelens toe aan Dr. Google wat je best doet tijdens de wachtweken om de innesteling te bevorderen. Je vraagt diezelfde Dr. Google hoe je een innesteling kan herkennen en dit tijdens zowat elke cyclus opnieuw. Je doet nog harder je best (want zo gaat dat als iets niet lukt: je doet gewoon wat harder je best, toch?) door te transformeren in het toonbeeld van gezonde levensstijl. Je zet je overige leven in de wachtrij, omdat je op die manier een groter gevoel van controle creëert over je moederschapswens. Enz. Enz.

Het andere uiterste:

(Voorafgaande waarschuwing voor wat gaat komen: ja, je gaat je bij het lezen instant gepikeerd voelen en nee, dit andere uiterste is niet realistisch, ik heb nog nooit iemand ontmoet die 100% in dit uiterste zat; het is gewoon het theorétische andere uiterste, weet je wel ;-))

Je laat het los (zie voorafgaande waarschuwing, ik zei het toch). Je staat open voor een kindje, maar je wacht geduldig af en probeert op geen enkele manier vat te krijgen op dit proces. Wat komt, komt.

 

Welke van beide uitersten is het meest herkenbaar voor jou? Wellicht heb je een mix van beiden. Hoeveel % van het ene en hoeveel % van het andere neem jij momenteel, denk je? Hoe smaakt die mix? Zoet? Zuur? Zoet-zuur? Zout? Bitter? Pikant? Warm? Koud? Welke mix zou je nog kunnen behalen die beter zou smaken?…

IVF IUI controle

 

We gaan dieper op deze kwestie in in mijn begeleidingsprogramma. We zoeken naar jouw haalbare mix en naar wat er nodig is om die mix te prepareren.  Voel je dat je hier graag mee aan de slag wil, vraag dan een gratis kennismakingsgesprek aan.

Wil je deze blogartikelen graag rechtstreeks in je mailbox krijgen 2-wekelijks?  Meld je dan hieronder aan. Je krijgt er ook meteen het gratis reflectieboek “Hoe maak je de best voelende keuzes bij jouw moederschapswens?” bij.

 

Meld je hier aan om mijn artikelen 2-wekelijks in je maibox te ontvangen.

 

Vraag hier je gratis kennismakingsgesprek aan.

 

Wil je mijn blogartikel graag 2- wekelijks rechtstreeks in je mailbox krijgen? Meld je dan nu aan! Je krijgt dan ook meteen het waardevolle reflectieboek ‘Hoe maak je de beste keuzes bij jouw moederschapswens’ mee doorgemaild!

kinderwenscoach

Meld je hier aan voor mijn artikels en mijn gratis reflectieboek.

Deel dit bericht:

Een reactie achterlaten

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Gerelateerde Berichten

De grootste vijand bij je moederschapswens krijg je niet klein.
Ben jij eind de dertig of in de veertig, dan zal je het vast herkennen: de confrontatie met je eigen...
Lees meer...
“Het ergste is dat ik helemaal niks kan doen op dit moment.”
Als moeder worden tot voor kort niet evident leek voor jou, dan lijkt het dat op dit eigenste moment waarschijnlijk...
Lees meer...
Keuzes maken: 5 dingen die je moet weten
Als jij verlangt naar een gezin met kinderen, maar je staat alléén met die kinderwens (je hebt geen partner of...
Lees meer...