Ik heb al zoveel geprobeerd. Om een knoop door te hakken. Om mij beter te voelen. Het lijkt allemaal ‘hopeloos’. Waarom zou ik nog in dit begeleidingsprogramma stappen?

Ik heb al zoveel geprobeerd. Om een knoop door te hakken. Om mij beter te voelen. Het lijkt allemaal ‘hopeloos’. Waarom zou ik nog in dit begeleidingsprogramma stappen?

Je hebt al zoveel geprobeerd. En je bent nu eenmaal een eeuwige twijfelaar.  Dus waarom zou je dit nu weer proberen?

Mijn begeleidingsprogramma’s zijn eerlijk en down-to-earth. Ik beloof je geen miraculeuze oplossing. Maar ik geloof wel dat je een boost kan krijgen om eindelijk stappen te gaan zetten, in welke richting dan ook. Door het durven overwegen van de meest gepaste keuzes. Door het durven onder ogen zien van verlies. Door te durven werken aan hoe je jezelf ziet. Door te durven respect afdwingen van je omgeving.

Let trouwens op met gedachten zoals “het is toch hopeloos; ik ben nu éénmaal…, daar is niks aan te doen”. Het is een venijnig mechanisme, waarmee je jezelf afschermt van te voelen emoties en te nemen acties. Door die gedachten te geloven, stel je jezelf vrij. Het is toch hopeloos, dus dan hoef je ook niks te doen. Makkelijk eigenlijk.

Is dat erg dat je je afschermt van bijvoorbeeld je eigen emoties? Nee, niet als je dat af en toe een keer doet om een momentje van rust te creëren. Ja, als je dat systematisch en langdurig doet. Lees hierover zeker eens het artikel Welke géniale les kan jij leren van Archimedes?

 

Deel dit bericht: