Ik ben nog niet radeloos of depressief. Is het dan niet voorbarig om in dit begeleidingsprogramma te stappen?

Ik ben nog niet radeloos of depressief. Is het dan niet voorbarig om in dit begeleidingsprogramma te stappen?

Voor alle duidelijkheid: je hoéft niet diep in de put te zitten vooraleer je in een begeleidingsprogramma stapt. Je hoeft niet zwaar depressief te zijn om dat te doen! Dat is een groot misverstand. Je moet net vermijden dat je diep in die put dondert. Daarom is het belangrijk om tijdig rust in je hoofd te creëren.

Geloof me, de meeste van mijn klanten zijn niet zwaar depressief. Gelukkig maar voor hen. Ze hebben wel het lef gehad om de stap naar een doorbraak, een levensbepalende stap te nemen.

Achter al die bovenstaande gedachten schuilt een venijnig mechanisme: we ontkennen zo makkelijk en graag onze eigen emotionele behoeften: “Oh nee, dat is allemaal niet nodig. Het gaat prima met mij. Geen probleem.” Het is een vorm van zelfbescherming.  Want als alles prima gaat, dan hoef je verder ook niks te doen. Dan hoef je de confrontatie met die lastige gevoelens en twijfels niet aan te gaan. Fieuw, best comfortabel. Ja, op korte termijn kan dat inderdaad comfortabel voelen, maar op lange termijn kan het je wel eens wat zuur opbreken dat je die lastige gevoelens blijft negeren. Lees hierover zeker eens mijn artikel Welke géniale les kan jij leren van Archimedes?

Deel dit bericht: