“Ben ik nu egoïstisch?”

“Ben ik nu egoïstisch?”

Ik hoor de vraag vaak. Echt opvallend vaak.

“Ben ik nu egoïstisch?”

Ben ik egoïstisch omdat…

… ik op mijn- al wat latere- leeftijd nog een kind wil?

… ik een kind wil en geen partner heb?

… ik overweeg om mijn relatie te beëindigen omdat mijn partner geen kind wil?

… ik overweeg om een kind te krijgen met behulp van een donor?

.. .ik twijfel of ik wel een kind wil?

 

Ik wil hier graag 3 dingen over zeggen:

 

1. Elke kinderwens is egoïstisch.

Elke- ik herhaal: élke (!)- kinderwens is egoïstisch. Of je nu 20, 30 of 40 jaar bent. Of je nu een kind probeert te krijgen via de natuurlijke weg, via vruchtbaarheidsbehandelingen, met een donor of een draagmoeder, (ja zelfs) via adoptie,… Of je alleen een kind probeert te krijgen, met twee, met drie of met vier…Of je hetero of holebi bent…

Want achter elke kinderwens zit één zelfde drijfveer: IK. Eerlijk, je voelt niet in de éérste plaats: “Ik wil een kind want ik gun een kind dat het ontstaat en/of dat het mooi leven krijgt.” Nee, je voelt in de éérste plaats: “IK wil graag een kind.” Omdat MIJ dat iets geeft dat aanvoelt als fijn en belangrijk: mijn leven zin geven of een stukje van mezelf nalaten of een gezin vormen of de liefde met mijn partner ‘bekronen’ of de familielijn voortzetten of what ever. Dat verlangen is heel vaak iets heel instinctief. Niet zozeer verstandelijk beredeneerd, maar wel emotioneel. Het is heel normaal en helemaal OK dat je dat voelt.

En natuurlijk wil je vervolgens dat je kind een mooi leven krijgt, ga je daar waarschijnlijk alles voor doen en ga je jezelf misschien op bepaalde momenten helemaal wegcijferen voor dat kind. Maar dat doet niks af aan het feit dat de initiële drijfveer uitgaat van JEZELF.  En dit (opgelet, hier volgt dus de clou van mijn betoog) ONGEACHT je leeftijd, de manier waarop je een kind probeert te krijgen, je burgerlijke stand, je geaardheid en of je super vruchtbaar of net verminderd vruchtbaar bent. Want daar ik kan mij persoonlijk dood aan érgeren:  aan opinies die kinderwensen catalogeren in “méér egoïstisch” en “minder egoïstisch”. Onzin! Punt.

Trouwens, ook zij die twijfelen- wil ik wel een kind?- vragen zich vaak af of ze dan egoïstisch zijn en riskeren  om op die manier bestempeld te worden. Wat is dat toch allemaal met dat “egoïstisch”? Zie punt 3.

 

2. Punt 1 betekent niet dat je blind moet springen.

Begrijp me niet verkeerd. Ik wil je met punt 1 er niet toe aanzetten om je totaal blind in een proces te storten. Natuurlijk is wat afweging en doorvoelen aangewezen vooraleer je een weg inslaat  bij jouw kinderwens. En doe dat ook zéker vanuit verschillende oogpunten bekeken: hoe gaat dit zijn voor mijn kind, voor mijn gezin, voor mijn (eventuele) relatie en- natuurlijk ook- voor mij? Wat zijn telkens de valkuilen (emotioneel, medisch, praktisch, juridisch…)? Wat vraagt telkens aandacht? Hoe VOELT dit of gaat het voelen? Wat is nodig opdat het vanuit die verschillende oogpunten als aanvaardbaar aanvoelt?

3. Wat zit er allemaal onder die vraag.

En dan tenslotte nog een leuke of venijnige (het is maar hoe je het bekijkt). Wat zit er eigenlijk allemaal onder die vraag van jou “Ben ik nu egoïstisch?”.

Wat zegt die vraag over jou?

Hoe vaak heb jij je in je leven al afgevraagd of een bepaalde keuze of daad misschien egoïstisch was?  Geef eens een paar voorbeelden.  Hoe was dat?

Achter jouw angst om egoïstisch te zijn, kan soms jouw kernkwaliteit schuilen dat je graag en vaak rekening houdt met anderen. Heel mooi en fantastisch natuurlijk. Maar, kleine kanttekening, als je daar in overdrijft, ontstaan er een aantal valkuilen: jezelf soms wegcijferen/ vaak bezorgd zijn om wat anderen ervan denken/ jezelf vaak (over?-)verantwoordelijk stellen voor wat anderen overkomt of zou kunnen overkomen/ bang zijn om anderen teleur te stellen of te belasten/. keuzes maken onder druk van de mening van anderen/… Welke valkuil(en) zijn eventueel herkenbaar? Wat is jouw uitdaging die daar lijnrecht tegenover staat? Hoe is het voor jou om voluit achter een éigen keuze te gaan staan? Ook bij je moederschapswens?

 

 In mijn begeleidingsprogramma ‘In 5 stappen voluit achter je keuze  werken we samen rond het maken van moeilijke keuzes bij jouw moederschapswens. Heb je het punt bereikt, waarbij je voelt dat dit begeleidingsprogramma écht een must is voor jou? Vraag dan een gratis en vrijblijvend kennismakingsgesprek aan en dan praten we er verder over.  Oh ja, en het is dus niet… egoïstisch om in jezelf te investeren op deze manier. 😉

 

Vraag hier je gratis kennismakingsgesprek aan.

 

Wil je mijn blogartikel graag 2- wekelijks rechtstreeks in je mailbox krijgen? Meld je dan nu aan! Je krijgt dan ook meteen het waardevolle reflectieboek ‘Hoe maak je de beste keuzes bij jouw moederschapswens’ meegestuurd!

kinderwenscoach

 

Meld je hier aan voor mijn artikels en mijn gratis reflectieboek.

Deel dit bericht:

Een reactie achterlaten

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Gerelateerde Berichten

“Help, mijn partner wil geen kind!”
Jij bent misschien al een heel eind in de 30 (of de 40) en hebt een prangende kinderwens. Maar je...
Lees meer...
5 worstelingen bij het latere moederschap
Hoe zal het zijn om een latere mama te zijn? Hoe ga ik mij daar bij voelen? Ga ik even...
Lees meer...
Néé, een donor is nooit “zomaar” een volgende stap!
Een kind krijgen via zaadceldonatie, eiceldonatie, dubbele donatie, embryodonatie... In de medische fertiliteitswereld is het in sommige gevallen een logische...
Lees meer...